Bedrijfswagen, mobiliteitsbudget, belastingen, elektrificatie: wanneer de mobiliteit de Belgische politieke wereld verdeelt

Tijdens deze verschillende one-to-one vraag-en-antwoordsessies tussen een presentator en een politiek vertegenwoordiger kwamen diverse onderwerpen rond mobiliteit, de autofiscaliteit en de uitdagingen van de sector aan bod. En natuurlijk werd ook de bedrijfswagen niet vergeten. Georges-Louis Bouchez (MR) verdedigde het systeem bijvoorbeeld: “We moeten ons realiseren dat een auto gemiddeld tussen de 500 en 1.000 euro per maand kost. Als we morgen zouden besluiten om dit fiscale systeem af te schaffen, zouden we de betrokken werknemers 500 tot 1.000 euro per maand aan loon als compensatie moeten geven. Want laten we niet vergeten dat dit systeem juist is ingevoerd om de zeer hoge inkomstenbelasting in België te vermijden.”

Jean-Luc Crucke (Les Engagés) gaf toe dat hij liever de trein neemt dan de auto, maar sloot zich toch aan bij deze mening: “De bedrijfswagen heeft zeker nog een mooie toekomst voor zich in ons land. Wat dat betreft vind ik het Vlaamse woord voor bedrijfswagen, ‘salariswagen’, erg treffend. Deze term is veel sprekender, omdat hij duidelijk maakt dat deze auto deel uitmaakt van het salaris. Ik ben er echter van overtuigd dat het mobiliteitsbudget het systeem zal veranderen, omdat iedereen dan zijn eigen mobiliteit kan organiseren. Maar ik erken natuurlijk dat dit systeem de administratieve last voor bedrijven zal verzwaren.”

En hij verdedigde de mogelijkheid om dit budget te gebruiken voor de aflossing van een hypotheek of huur: “Die mogelijkheid die het mobiliteitsbudget biedt, kent een zeker succes. Voor degenen die ervoor kiezen om hun auto op te geven of een kleinere elektrische auto te nemen of bijvoorbeeld voor een treinabonnement te kiezen, kan het een mooie compensatie zijn om dit budget in hun huis te kunnen investeren”, aldus Crucke.

Dirk De Smedt (Open VLD) sloot zich hierbij aan, nadat hij had toegegeven dat hij geen voorstander was van het huidige systeem van bedrijfswagens. “Ik ben voorstander van systemen die werknemers keuzevrijheid bieden. En dat is precies wat het mobiliteitsbudget doet. Werknemers stimuleren om voor andere mobiliteitsoplossingen te kiezen, kan alleen maar een positief effect hebben op de congestie op onze wegen. Wat de terugbetaling van de huur of hypotheek betreft, ben ik ook voorstander. Stel je voor: je zit elke dag een uur ’s ochtends en een uur ’s avonds vast in de file. Het is volkomen normaal dat je dat budget in je huis investeert in plaats van in een bedrijfswagen, zeker als je werkgever je voldoende laat telewerken.”

Een ander onderwerp dat de Belgische politieke wereld verdeelt, is de stap terug van Europa met betrekking tot het einde van brandstofwagens tegen 2035. De voorzitter van de MR heeft zich duidelijk uitgesproken voor een verlenging van brandstofwagens: “Dat was de juiste beslissing. Ik ben ervan overtuigd dat volledig elektrisch rijden niet de oplossing is.” Jean-Luc Crucke is daarentegen van mening dat Europa niet op zijn stappen had mogen terugkomen: “Verschillende constructeurs, zoals Volvo, hebben al aangekondigd dat ze geen auto’s met verbrandingsmotor meer zullen produceren. Terugkomen op deze beslissing is duidelijk een zeer slecht signaal naar de markt. We moeten doorgaan op de weg naar volledige elektrificatie, ook al besef ik dat volledig elektrisch rijden niet van de ene op de andere dag zal worden gerealiseerd. De Chinezen zijn deze weg al ingeslagen en geloof me: zij zullen geen rechtsomkeer maken.”

Maar de minister van Mobiliteit is ook van mening dat tot die tijd andere, ‘groenere’ brandstoffen een kans moeten krijgen: “We kunnen niet alle alternatieven voor traditionele brandstoffen zonder meer afwijzen. Biobrandstoffen hebben bijvoorbeeld misschien wel toekomst.”

Ook de lage-emissiezones en de autobelastingen in België kwamen aan bod. Ook hier lopen de meningen sterk uiteen, vaak afhankelijk van het machtsniveau… Georges-Louis Bouchez vindt dat “we realistisch moeten zijn wat betreft de lage-emissiezones: het gaat niet lukken! Veel zelfstandigen en ambachtslieden kunnen zich geen nieuwe auto veroorloven, en dan heb ik het nog niet eens over alle particulieren die worden getroffen door de strengere regels in Brussel. Naar mijn mening mogen we de auto niet benadelen. De auto benadelen is in zekere zin de lagere klasse benadelen, die zich geen auto zal kunnen veroorloven die in deze zones is toegestaan. Laten we niet vergeten dat de auto voor deze mensen vaak een werkinstrument is, of de eenvoudigste manier om zich te verplaatsen.”

En wat betreft de mogelijkheid om een stadstol of een vignet in Brussel in te voeren? Ook hier is de voorzitter van de MR geen voorstander van: “Dat is geen goed idee, want we zijn een klein land waar mensen vaak van het ene gewest naar het andere reizen. En Brussel heeft enorm veel pendelaars. Een ander probleem volgens mij: Brussel grenst niet rechtstreeks aan een ander land, zoals Wallonië of Vlaanderen. Het zijn dus vooral Belgische automobilisten die deze stadstol of dit vignet zouden betalen. Ik herinner er trouwens aan dat we in België al voor onze wegen betalen met onze belastingen. Ik ben daarentegen wel voorstander van een vignet voor buitenlandse automobilisten die onze snelwegen gebruiken.”

Annick De Ridder (N-VA) sluit zich hierbij aan: “Het is niet normaal dat alleen Belgen betalen voor al onze wegen. Het wordt tijd dat ook buitenlandse particulieren die gebruikmaken van ons wegennet, een bijdrage leveren. Voor bedrijven is dat al het geval met de kilometerheffing. Maar we mogen vooral geen extra belastingen opleggen aan Belgische automobilisten.”

Namens Open VLD sloot Dirk De Smedt zich hierbij aan, maar met een nuance: “Ik ben voor een kilometerheffing voor voertuigen, maar een stadstol vind ik idioot. Pendelaars komen niet voor hun plezier naar Brussel, ze komen hier om te werken.”

Een van de andere onderwerpen die tijdens de verschillende gesprekken aan bod kwamen, was de elektrificatie van het park van lichte bedrijfsvoertuigen, die in vergelijking met het personenwagenpark vrij traag verloopt. Annick De Ridder erkende dat het moeilijk is om investeringen op alle gebieden financieel te ondersteunen: “We moeten keuzes maken. En op het gebied van vervoer denk ik dat het interessant zou zijn om micromobiliteit financieel te ondersteunen.”

Jean-Luc Crucke heeft het gehad over de mogelijkheid om het rijbewijs B te verhogen van 3,5 ton naar 4,25 ton, zodat bestuurders met zwaardere elektrische voertuigen mogen rijden dan nu het geval is,. “We waren actief bezig met een aanpassing van deze maatregel, maar uiteindelijk heeft Europa deze uitgesteld tot 2027.”

De minister van Les Engagés ging ook in op de ontwikkeling van het netwerk van laadpalen in Wallonië en de achterstand die het zuiden van het land op dit vlak heeft ten opzichte van het noorden en Brussel. “Wallonië en Vlaanderen worden vaak met elkaar vergeleken. En ja, er is een grote achterstand in Wallonië, die we zullen kunnen inhalen, met name dankzij private partnerschappen. Maar het echte probleem dat zich zal voordoen, is dat van de capaciteit van het Waalse elektriciteitsnet. Je kunt zoveel laadpalen hebben als je wilt, maar als het net niet in staat is om ze voldoende van elektriciteit te voorzien, heeft dat geen zin! Om een massale uitbreiding van het aantal laadpalen op te vangen, moet het netwerk worden versterkt en dat vergt miljoenen euro’s aan investeringen. Er is echt dringend behoefte aan een herziening van de capaciteit van het Waalse elektriciteitsnet. We hadden de bevoegdheid op het gebied van energie nooit moeten regionaliseren, dat was een ernstige fout.”