Fleet test Peugeot e-408: looksmaxxing

Met de 408 wilde Peugeot de voordelen van een berline en die van een SUV combineren. Het resultaat is een cross-over die met zijn fastbacksilhouet zeker en vast origineel is. Maar originaliteit is soms een mes dat aan twee kanten snijdt, want voor velen was het wellicht even wennen aan de aparte look van het model. Zo gaf een van de verantwoordelijken van het merk tijdens de presentatie toe dat de verkoop van de ‘Phase 1” onder de verwachtingen is gebleven. Gehoopt wordt dan ook dat de ‘Phase 2’ dat kan goedmaken…

Nochtans heeft de facelift alles bij elkaar niet zo heel erg veel om het lijf. Vooraan krijgt de 4,69 meter lange (e-)408 de volledig nieuwe voorbumper waar ook de gefacelifte 308 recht op heeft.

Ten slotte introduceerde Peugeot een nieuwe koetswerkkleur, het exclusieve Flare Green, dat verschillende schakeringen biedt naargelang van het licht en dat meteen tot standaardkleur werd gebombardeerd (de andere kleuren – wit, zwart, grijs of rood – zijn optioneel). Tot zover de evoluties aan de buitenkant. Ook binnenin zijn de evoluties bescheiden: het instrumentenpaneel kreeg nieuwe graphics en her en der moeten opgewaardeerde materialen zorgen voor een verbeterde kwaliteitsindruk.

Ook op technisch vlak valt er weinig te melden. De 408 bestaat nog steeds met een mildhybride, plug-inhybride of volledig elektrisch aandrijfgeheel, zoals dat al het geval was op het einde van de Phase 1 (de zuivere benzineversie 1.2 PureTech van 130 pk was al een tijdje uit het gamma verdwenen). De mildhybride variant is tegenwoordig net als in andere Stellantis-modellen goed voor 145 pk, terwijl van de PHEV nog maar één versie wordt aangeboden, met een gecumuleerd vermogen van 240 pk en een elektrisch rijbereik van 85 km.

De volledig elektrische e-408, die ons natuurlijk het meest interesseerde, heeft uiteraard ook recht op de facelift, maar evolueerde niet op technisch vlak. Hij was dan ook nog niet zo lang aan het gamma toegevoegd, maar bovenal was er niet echt marge om bijvoorbeeld de batterijcapaciteit te vergroten, vertrouwde de productverantwoordelijke ons toe.

De 408 staat immers nog op het EMP2-platform van Stellantis, dat hij onder andere deelt met de Opel Astra en de Peugeot 308, en niet op de meer op EV-modellen gerichte STLA Medium-basis van de Peugeots 3008 en 5008, de Citroën C5 Aircross of de recentste Jeep Compass.

Het gevolg is dat de ingenieurs wel de elektromotor met 213 pk uit de e-3008 en consorten hebben kunnen inbouwen in de e-408 in plaats van die met 156 pk uit de e-308 en de Astra Electric, maar dat ze het qua batterij hebben moeten houden bij het exemplaar van 58 kWh uit die laatste.

Het rijbereik bedraagt dan ook in het beste geval 456 km volgens de WTLP-cyclus. Niet slecht in verhouding tot de batterijcapaciteit en in de praktijk voor veel gebruikers toereikend, maar absoluut gezien maakt dat cijfer anno 2026 natuurlijk niet veel indruk meer.

Hetzelfde geldt trouwens voor het DC-laadvermogen, dat beperkt is tot 120 kW, waardoor het meer dan een half uur vergt om van 20 naar 80% te gaan. Volgens de productverantwoordelijke vonden ze bij Peugeot dat laadvermogen het beste compromis tussen laadsnelheid en duurzaamheid voor deze batterij…

Wel kan de accu voortaan worden gepreconditioneerd en is het nu mogelijk een laadlimiet van 80% in te stellen. Ook werden een Vehicle to Load (V2L)- en een Plug & Charge-functie toegevoegd.

Overigens vermeldde de boordcomputer van onze testauto bij aanvang van de testrit in de buurt van Marseille effectief een rijbereik van 450 km, terwijl ons gemiddelde achteraf een mooie 14,4 kWh/100 km bedroeg, wat zelfs lichtjes onder het WLTP-cijfer is. Met als kanttekening dat de buitentemperatuur ideaal was voor een EV en dat het testparcours niet bijzonder veeleisend was, maar het geeft toch aan dat het in de praktijk mogelijk moet zijn om het opgegeven rijbereik te benaderen.

Het is trouwens ook een aangename auto om mee te leven. De koffer is bijvoorbeeld goed toegankelijk dankzij de grote achterklep, al verliest de elektrische versie wel enkele liters aan volume ten opzichte van de mildhybride (468 liter ten opzichte van 536 – maar die van de PHEV is met 415 liter nog kleiner). Gelukkig is er onder de laadvloer wel een klein vak dat nét voldoende groot is om de laadkabel in op te bergen… op voorwaarde dat je hem correct oprolt.

Voor de rest biedt de (e-)408 een verzorgd en ruim interieur (ook achterin) en een intuïtieve ergonomie. Zo reageert het aanraakscherm goed en zijn er handige sneltoetsen voorzien, evenals een shortcut waarmee je bijvoorbeeld makkelijk bepaalde veiligheidssystemen kunt uitschakelen. Bepaalde geconnecteerde functies vergen na een proefperiode van 6 maanden wel een abonnement.

En dan is er natuurlijk nog die i-Cockpit, met dat kleine, laag opgestelde stuurtje waarover de meningen verdeeld zijn. Ons stoort het geenszins, maar er zijn genoeg mensen die er niet van moeten weten… Het 3D-instrumentenpaneel ten slotte (een optie op de GT, standaard op de GT Exclusive) leek ons initieel weinig meerwaarde te bieden, maar bleek toch meer dan een gadget wanneer je de navigatiekaart weergeeft achter het stuur.

Voor wie in dit segment niet de zoveelste SUV wil, maar ook geen doordeweekse berline, kan de 408 een interessant aanbod zijn. Op het vlak van rijbereik en laden is hij niet de beste van de klas, maar als je daarmee kunt leven (en met het kleine stuurtje), krijg je een aangenaam rijdende, ruime en gebruiksvriendelijke gezinswagen die ‘made in France’ en vrij correct geprijsd is. De basisversie Allure heeft een basisprijs van 37.190,08 euro excl. btw, terwijl ook die van de topversie GT Exclusive (41.859,50 euro excl. btw) nog redelijk is. En dat hij in de praktijk zuinig uit de hoek kan komen, is natuurlijk mooi meegenomen voor de TCO – die bedraagt volgens onze berekeningen trouwens 843,93 euro (TCO2). Afwachten echter of deze louter visuele update zal volstaan om de verkoop van dit eigenzinnige model een boost te geven…