Is een plug-in lichte vracht een fiscaal alternatief voor de elektrische bedrijfswagen?

De fiscale hervorming van bedrijfswagens, ook vaak de Wet Van Peteghem genoemd, heeft ervoor gezorgd dat niet-elektrische personenwagens besteld sinds 1/1/2026 niet langer fiscaal aftrekbaar zijn. Tel daar de hoge CO₂-bijdrage bij en het wordt al snel duidelijk dat enkel  zero-emissie bedrijfswagens een zinvol alternatief zijn.

Maar… de aftrekbaarheid van lichte vrachtwagens werd tot nu toe niet geviseerd door deze Wet Van Peteghem. Alle lichte bedrijfswagens, benzine, diesel of elektrisch zijn 100% fiscaal aftrekbaar voor het bedrijf, of deze nu privé gebruikt worden of niet.

Lichte vrachtwagens zijn niet uitsluitend de bestelwagens die de pakjes van je online bestellingen bij Zalando of bol.com komen leveren. De fiscus aanvaardt dat wagens die voldoen aan de N1-homologatie beschouwd mogen worden als lichte vrachtwagen. Concreet en samengevat betekent dat:

• het voertuig een maximale MTM heeft van 3.500 kg,
• de laadruimte minimum 50% van de afstand tussen de 2 wielassen bedraagt,
• de passagiersruimte en laadruimte van elkaar gescheiden zijn,
• er een vast bevestigde horizontale laadvloer aanwezig is, zonder de mogelijkheid om banken, zetels of veiligheidsgordels te bevestigen.

Dit heeft ervoor gezorgd dat creatievelingen door het verwijderen van de achterbank en het installeren van een laadvloer sportieve wagens zoals een BMW M3 Touring of een luxueuze Range Rover kunnen inschrijven als lichte vracht.

Wanneer lichte vrachtwagens door een vennootschap worden ingeschreven zijn deze altijd vrijgesteld van BIV. Daarnaast hebben ze ook een gunstigere benadering in de jaarlijkse verkeersbelasting ten opzichte van de personenwagen.

Een lichte vrachtwagen is in principe altijd 100% aftrekbaar ongeacht de hoeveelheid CO₂-uitstoot, in tegenstelling tot personenwagens die al vanaf 1g uitstoot per km hun aftrekbaarheid volledig verliezen[1].

Zonder privégebruik is evenmin een VAA of CO₂-bijdrage verschuldigd én kan de btw voor 100% verrekend worden in de btw-aangifte.

Maar zijn het alleen maar voordelen? De aandachtige lezer zal het woordje “privégebruik” in de vorige paragraaf opgemerkt hebben, en dat wijzigt de volledige context.

[1] Voor nieuwe bestellingen vanaf 1/1/2026. Voor wagens besteld na 1/7/2023 en voor 1/1/2026 pas vanaf 2028.

Van zodra een bedrijfswagen ook privé gebruikt mag worden, beschouwt de fiscus de bedrijfswagen als een salariswagen. Op salaris moeten belastingen en sociale bijdragen betaald worden en dat is niet anders bij een lichte vrachtwagen.

Het privégebruik van een salariswagen genereert een voordeel voor de gebruiker. Op dat voordeel (VAA) wordt dan ook bedrijfsvoorheffing berekend. Anders dan bij personenwagens wordt het VAA voor lichte vrachtwagens berekend op basis van de werkelijke kosten van het voertuig vermenigvuldigd met het percentage werkelijk privégebruik inclusief woon-werkverkeer. Dit zorgt voor extra administratie voor de wagenparkbeheerder, die naast de voertuigkosten ook een rittenregistratie zal moeten bijhouden.

Ook de RSZ pikt graag een graantje mee, en dat in de vorm van de bijzondere solidariteitsbijdrage of CO₂-bijdrage indien er sprake is van zuiver privégebruik. . De formule is gelijkaardig   zowel voor personenwagens als voor lichte vrachtwagens, wat betekent dat dit bedrag voor benzinewagens met een uitstoot hoger dan 94 g/km of dieselwagens hoger dan 75 g/km kan oplopen tot enkele honderden euro’s per maand. Daartegenover zullen benzine voertuigen of plug-in benzines tot en met 94 gr/km kunnen genieten van de minimumbijdrage.

Van zodra er sprake is van privégebruik zal de onderneming zoals bij personenwagens een deel van de btw niet mogen verrekenen in de btw-aangifte. Wanneer de lichte vrachtwagen hoofdzakelijk professioneel gebruikt wordt, mag forfaitair 85% van de btw verrekend worden, in tegenstelling tot 35% bij personenwagens.

Kan een lichte vracht dan nog tot een gunstig TCO-resultaat leiden? Ja, onder voorwaarden. Waar de fiscale aftrekbaarheid en de verkeersbelastingen een gunstig effect op de TCO hebben, kan dat voordeel volledig tenietgedaan worden door een hoge CO₂-bijdrage.

Die CO₂-bijdrage wordt echter alleen aangerekend voor werknemers die zuiver privé met de wagen mogen rijden. Zelfstandige bestuurders in vennootschappen ondervinden hier geen hinder van en kunnen gerust met omgebouwde benzine of dieselwagens blijven rondrijden. Zij zijn door hun zelfstandig statuut nooit onderworpen aan de CO₂-bijdrage.

Voor werknemers die absoluut nog met een verbrandingsmotor willen rijden kan een plug-in hybride lichte vrachtwagen een mogelijk alternatief zijn. Deze hebben in de meeste gevallen een aanvaardbare uitstoot waardoor de CO₂-bijdrage in realiteit tot een minimum wordt herleid. Merken zoals Volkswagen of Ford hebben hiervoor modellen op de markt met twee zitrijen. Werknemers of werkgevers die bereid zijn hun tweede zitrij op te geven kunnen terecht bij de andere merken die PHEV-breaks of -SUV’s aanbieden.

Hierna een TCO-berekening met de vergelijking tussen een plug-in lichte vracht en een benzine lichte vracht. Er werd rekening gehouden met 28% privé gebruik. Uit de berekening blijkt dat de verschillen substantieel zijn.