Zomer-, winter- of vierseizoenenbanden: hoe maakt u de juiste keuze (voor uw vloot)?

Zomer-/winterbanden of vierseizoenenbanden: kiezen is verliezen. Welke keuze u ook maakt, compromissen zijn onvermijdelijk. Deze drie soorten banden beantwoorden immers aan heel verschillende gebruiksprofielen.

De zomerband blijft de referentie bij zachte of hoge temperaturen (boven 7 °C). Het rubbermengsel en het profiel zijn ontworpen om goede prestaties te leveren op een droog of nat wegdek, doorgaans met een vrij lage rolweerstand. Voor voertuigen die veel kilometers op de snelweg afleggen of hoofdzakelijk in België rijden, vormt de zomerband dan ook gedurende het grootste deel van het jaar een efficiënte oplossing.

De winterband onderscheidt zich bij koud weer, zodra de temperatuur onder 7 °C zakt, maar ook op sneeuw en kletsnatte wegen. De vele lamellen en het specifieke rubbermengsel bevorderen de grip en remprestaties in moeilijke winterse omstandigheden.

Het blijft de veiligste keuze voor medewerkers die over secundaire wegen rijden of regelmatig naar regio’s trekken waar sneeuw voorkomt. Rijden uw medewerkers vaak in bergachtige of sterk heuvelachtige gebieden met een zwaar voertuig, dan is dit in de winter wellicht de verstandigste keuze om het risico op ongevallen en/of immobilisatie te beperken.

Tussen beide bevindt zich het compromis: de vierseizoenenband. Die vermijdt de halfjaarlijkse bandenwissels, beperkt de behoefte aan opslagruimte en vereenvoudigt het beheer. Toch kan hij niet tippen aan een zomerband in de meest veeleisende zomerse omstandigheden, noch aan een winterband op zwaar besneeuwde wegen. Ook de slijtage neemt sterk toe bij extreme temperaturen, zowel hoge als lage.

De vierseizoenenband is vooral geschikt voor een regionale vloot die wordt blootgesteld aan gematigde winters en een beperkt jaarkilometrage heeft, dat we op minder dan 15.000 km per jaar ramen.

Voor een fleetmanager luidt de centrale vraag niet: “Wat is de beste band?”, maar wel: “Welke band past het best bij elke specifieke opdracht?” Een vloot die op het eerste gezicht homogeen lijkt, kan in werkelijkheid zeer uiteenlopende gebruiksprofielen omvatten.

De combinatie van zomer- en winterbanden blijft relevant voor voertuigen met een hoog jaarkilometrage, voertuigen die ongeacht de weersomstandigheden de weg op moeten of voertuigen die regelmatig internationale verplaatsingen maken. Deze oplossing biedt in elk seizoen het hoogste veiligheidsniveau, maar daar staan twee bandenwissels per jaar, bandenopslag en een complexere planning tegenover.

Vierseizoenenbanden zijn dan weer geschikter voor poolwagens, voertuigen die voornamelijk in de stad of regio worden gebruikt en bestuurders die een verplaatsing kunnen uitstellen bij uitzonderlijke sneeuwval. Hun belangrijkste troef is operationeel: minder afspraken bij de garage, minder stilstand en een eenvoudiger beheer.

Voor zeer zware of krachtige elektrische voertuigen, veelrijders en voertuigen die aan strenge winterse omstandigheden worden blootgesteld, blijft een combinatie van zomer- en winterbanden vaak relevanter. De keuze kan binnen één vloot dus verschillen. Door voertuigen te segmenteren volgens hun jaarkilometrage, geografische inzetgebied en type traject kan vaak een beter evenwicht worden bereikt dan met één uniform bandenbeleid.

De aankoopprijs alleen volstaat niet om de verschillende oplossingen te vergelijken. De berekening moet ook rekening houden met de kosten voor montage en opslag, de werkelijke levensduur – die afhankelijk van de rijstijl van bestuurder tot bestuurder kan verschillen en bij elektrische voertuigen korter kan zijn –, het energieverbruik, de stilstandtijd en het risico dat een voertuig niet beschikbaar is. Bij een voertuig dat weinig wordt gebruikt, kunnen twee sets banden verouderen voordat ze volledig versleten zijn: rubber dat de leeftijd van tien jaar nadert, droogt uit en kan daardoor gevaarlijk worden. Bij een wagen met een hoog jaarkilometrage kan de snellere slijtage van een vierseizoenenband dan weer de verwachte besparing verkleinen.

Bovendien mogen we niet vergeten dat bij een set zomer- en een set winterbanden de winterbanden niet slijten wanneer de zomerbanden op de wagen liggen, en omgekeerd. Stellen dat deze oplossing dubbel zoveel kost, klopt dus niet helemaal. Die redenering is op lange termijn relevanter voor particulieren dan voor professionele vloten met (operationele) leasingcontracten die gemiddeld zo’n vijf jaar lopen, maar het is toch belangrijk om dit te vermelden.

Het Europese bandenlabel is een eerste hulpmiddel om banden met elkaar te vergelijken. Het vermeldt onder meer de energie-efficiëntie, de grip op een nat wegdek en het externe rolgeluid. Aanvullende pictogrammen geven de prestaties op sneeuw of ijs aan.

Bij winter- en vierseizoenenbanden bevestigt het alpinesymbool 3PMSF – een berg met drie toppen en een sneeuwvlok – dat de band met succes een prestatietest op sneeuw heeft doorstaan. Alleen de M+S-markering (Mud + Snow, oftewel modder + sneeuw) volstaat niet noodzakelijk meer om te voldoen aan de vereisten van landen met strenge winterregels, zoals Duitsland, Frankrijk of het Groothertogdom Luxemburg.

In België geldt geen algemene verplichting om winterbanden te gebruiken. Een internationale vloot moet echter wel rekening houden met de regelgeving van elk land waar de voertuigen doorheen rijden.

In de praktijk zijn vierseizoenenbanden een rationele oplossing voor voertuigen die bergachtige gebieden vermijden en weinig kilometers afleggen (minder dan 15.000 km per jaar).

De combinatie zomer-/winterbanden behoudt het voordeel voor veelrijders, kritieke opdrachten en internationale trajecten of verplaatsingen naar koudere regio’s. Zoals eerder vermeld, blijft een zomer-/wintercombinatie ook voor zeer zware of krachtige elektrische voertuigen vaak de veiligere keuze.

Het beste bandenbeleid is dus een beleid dat veiligheid, conformiteit en total cost of use combineert, voertuig per voertuig.