Motorfietsen: zullen ze eveneens de elektrische toer opgaan?
Dit jaar krijgen elektrische scooters en motorfietsen in Europa een tweede adem na drie bijzonder moeilijke jaren. In België zou het mobiliteitsbudget deze emissievrije tweewielers een duwtje in de rug kunnen geven, als alternatief voor of aanvulling op de auto.
Volgens MotorCyclesData werden tijdens de eerste zeven maanden van 2026 in Europa 48.832 elektrische tweewielers ingeschreven, een stijging met 18,7% op jaarbasis. Het gaat om een herstel na drie moeilijke jaren. De markt was teruggevallen van een record van 140.735 exemplaren in 2022 naar 80.851 in 2025. Wanneer we het hier over ‘elektrische tweewielers’ hebben, laten we fietsen buiten beschouwing, hoewel speedpedelecs bij ons steeds populairder worden. Zozeer zelfs dat Febiac ervan uitgaat dat ze marktaandeel afsnoepen van de scooters in de 125cc-categorie…
Een aanbod dat langzaam maar zeker groeit
Binnen de hierboven vermelde cijfers vertegenwoordigen scooters en kleine voertuigen voor stedelijke verplaatsingen het overgrote deel van de volumes. De echte elektrische motorfiets, die een roadster, toer- of trailmotorfiets op brandstof kan vervangen, blijft een niche.
Nochtans is er wel degelijk aanbod. Het in 2006 opgerichte Zero Motorcycles geldt als pionier. Meer recent was Honda de eerste ‘traditionele’ constructeur die een echte elektrische straatmotor op de markt bracht: de WN7. Yamaha zet dan weer eerder in op de competitie met de ontwikkeling van een elektrische crossmotor. Ducati, de Italiaanse constructeur van sportieve motorfietsen, werkt al maanden aan een model voor de openbare weg en bouwt daarbij voort op de ervaring die het merk in de competitie heeft opgedaan. Ducati ontwikkelde immers de jongste jaren de motorfietsen voor het elektrische MotoE-kampioenschap. Andere constructeurs, zoals LiveWire, Can-Am, Verge en Stark Future, verkennen verschillende segmenten.
BMW heeft net als Silence, Segway, Fantic of Piaggio ingezet op elektrische scooters. Enerzijds is er de kleine CE 02 (verkrijgbaar in de versies AM en A1), en anderzijds de CE 04 (verkrijgbaar in de versies A1 en A2), die meer weg heeft van een maxiscooter. In België waren deze twee modellen in 2025 samen goed voor 9,3% van de markt van elektrische tweewielers!
Waarom breekt de elektrische scooter sterker door dan de emissievrije motorfiets?
We mogen niet vergeten dat een tweewieler uiteraard minder zichtbaar blijft dan een auto, zeker op de snelweg. Wanneer een motorrijder gebruikmaakt van zijn recht om tussen de files door te rijden – met maximaal 50 km/u en met een snelheidsverschil van maximaal 20 km/u ten opzichte van de andere voertuigen – beschermt hij zich dan ook deels door het geluid van de uitlaat van zijn motorfiets: je hoort hem aankomen. Op grote verkeersassen speelt dit een rol, maar in een stedelijke omgeving is het motorgeluid minder belangrijk. Dat verklaart waarom de best verkochte elektrische tweewielers scooters met een beperkt vermogen zijn, die bijzonder geschikt zijn voor korte verplaatsingen in de stad.
Voor motorrijders die veel kilometers afleggen, blijven twee belangrijke obstakels bestaan: de actieradius bij snelwegsnelheden en het laden. Een motorfietsbatterij kan noodzakelijkerwijs veel minder ruimte innemen dan die van een auto. Extra batterijcellen toevoegen verhoogt bovendien het gewicht, terwijl dat een bepalende rol speelt in het rijgedrag van een motorfiets. Ook de aankoopprijs vormt bij sommige modellen een struikelblok.
Een elektrische motorfiets met het mobiliteitsbudget? Dat kan!
De elektrische motorfiets wordt uitdrukkelijk vermeld als een van de duurzame vervoermiddelen die in aanmerking komen voor pijler 2 van het mobiliteitsbudget. Een werknemer die over een mobiliteitsbudget beschikt, kan dat dus gebruiken om een motorfiets te financieren, op voorwaarde dat die uitsluitend elektrisch wordt aangedreven en dat deze mogelijkheid is opgenomen in het aanbod van de werkgever. Een motorfiets op benzine komt niet in aanmerking, hoe zuinig hij ook mag zijn.
De regeling hoeft zich bovendien niet te beperken tot de aankoopprijs van de motorfiets. Binnen de zachte mobiliteit van pijler 2 voorziet de regelgeving met name de aankoop, huur, leasing of financiering, maar ook het onderhoud, bepaalde beschermings- en zichtbaarheidsuitrusting en de stallingskosten van de betrokken voertuigen. Uitgaven die in aanmerking komen binnen pijler 2, genieten bovendien een bijzonder gunstige fiscale en sociale behandeling wanneer ze aan de voorwaarden van het systeem voldoen.
Dat opent een interessante piste voor sommige automobilisten. In plaats van hun volledige budget aan een bedrijfswagen te besteden, kunnen ze – wanneer het aanbod van hun werkgever dat toelaat – verschillende oplossingen combineren, bijvoorbeeld een elektrische motorfiets, een fiets, openbaar vervoer of een deelauto. Dat is precies de multimodale filosofie achter het mobiliteitsbudget.
Binnen de zachte mobiliteit van pijler 2 voorziet de regelgeving met name de aankoop, huur, leasing of financiering, maar ook het onderhoud, bepaalde beschermings- en zichtbaarheidsuitrusting en de stallingskosten van de betrokken voertuigen.
De elektrische motorfiets: eerder een alternatief voor de auto dan voor de motorfiets?
Misschien ligt precies daar zijn grootste potentieel. Voor de liefhebber die elk weekend honderden kilometers gaat rijden, kampt de elektrische motorfiets nog met beperkingen waar zijn tegenhanger met verbrandingsmotor veel minder last van heeft. Voor dagelijkse verplaatsingen ziet het plaatje er anders uit. Niet meer langs de pomp met almaar duurder wordende benzineprijzen en de mogelijkheid om thuis of op het werk te laden: een elektrische tweewieler kan een volwaardige mobiliteitsoplossing worden voor woon-werkverkeer.
En dat is precies wat de huidige marktstructuur laat zien. De elektrificatie van tweewielers wordt voorlopig sterker gedragen door stedelijke mobiliteit – en dus door scooters – dan door recreatieve motorfietsen.
De elektrische golf bereikt dus wel degelijk de wereld van de tweewielers, maar overspoelt die voorlopig nog niet. Met slechts 2,2 tot 2,7% van de nieuwe inschrijvingen in België in 2026 blijven elektrische motorfietsen en scooters ver verwijderd van de penetratiegraad die de elektrische auto heeft bereikt. De terugkeer naar groei in Europa, het groeiende aanbod en regelingen zoals het mobiliteitsbudget zouden daar geleidelijk verandering in kunnen brengen.
Het motorrijbewijs in de praktijk
Voor wie nog sceptisch is of twijfelt om de stap te zetten, herinneren we eraan dat er verschillende soorten rijbewijzen bestaan voor gemotoriseerde tweewielers. Wie al een autorijbewijs (rijbewijs B) heeft, kan heel gemakkelijk toegang krijgen tot het AM-rijbewijs voor voertuigen die niet sneller rijden dan 45 km/u en het A1-rijbewijs voor een vermogen van maximaal 11 kW (equivalent van 125 cc). Wie zijn rijbewijs B vóór 1 mei 2011 behaalde, hoeft namelijk geen opleiding te volgen. En wie het na die datum behaalde, hoeft slechts vier uur opleiding te volgen.
Vervolgens zijn er de rijbewijzen A2 (maximaal 35 kW vermogen) en A (onbeperkt vermogen, vanaf 24 jaar OF vanaf 22 jaar wanneer je al twee jaar over een A2-rijbewijs beschikt), waarvoor een theoretisch examen en een praktische opleiding vereist zijn.
Maxime Pasture, redacteur van dit artikel
Maxime is journalist van opleiding en heeft een gezonde interesse in alles wat met auto’s te maken heeft. Hij behandelt uiteenlopende onderwerpen die van ver of van dichtbij met mobiliteit te maken hebben, en nog veel meer.
